Ankara'nın Görünmeyen Yüzü
Aynı şehirde yaşayıp, birbirimizin hayatına hiç dokunamadığımız hikâyeler…
“Ayaz, Sadece Hava Değildir” – Ulus’ta Bir Yalnızlık Hikâyesi
Ankara’nın ayazı vardır…
Ama kimse söylemez: Asıl üşüten hava değil, hayattır.
Ulus’ta bir bank…
Her gün aynı saatte oturan bir adam…
Adı artık önemli değil. Çünkü bu şehir, insanın önce adını siler.
Bir zamanlar bir evin direğiydi.
Şimdi bir bankın gölgesi.
Elinde tuttuğu çay, aslında içmek için değil…
Hatırlamak için.
Bir gün yanına biri oturdu.
Genç… Hızlı… Telaşlı…
“Abi bu şehir çok sıkıcı ya…” dedi.
Yaşlı adam başını kaldırdı. Gözleri dolu değildi. Çünkü çoktan ağlamayı bırakmıştı.
“Şehir değil evlat… Hayat yordu seni.”
O cümle havada asılı kaldı.
Genç adam kalktı, gitti.
Ama o cümle gitmedi.
Ankara’da bazı sözler, insandan sonra bile kalır.
Başkent Bülteni
