Siyaset…
Görünenin değil, yürüyenin oyunudur.
Ve bu oyunda en çok sorulan ama en az dürüst cevaplanan soru şudur:
Sadakat mi kazanır…
Yoksa çıkar mı?
Cevap basit değildir.
Ama gerçek nettir.
Sadakat, duygusaldır.
Çıkar ise hesaplıdır.
Ve siyaset…
Duygularla değil, hesaplarla yürür.
Bir kişi birine sadık olabilir…
ama sistem, kimseye sadık değildir.
Sistem sadece işe yarayana bağlıdır.
Bugün yanında olan,
yarın karşında olabilir.
Çünkü ilişkiler kişisel değil…
pozisyon eldir.
Siyasette kalıcı olan dostluklar değil…
çıkar dengeleridir.
İnsanlar ideallerle başlar…
ama güçle tanıştıklarında değişir.
Çünkü güç, insanın gerçek karakterini ortaya çıkarır.
Sadakat test edilir…
Ama çıkar, kendini dayatır.
Ve çoğu zaman kazanan…
daha çok isteyen değil,
daha iyi hesap yapan olur.
Bu yüzden siyasette en tehlikeli şey şudur:
Birinin sana sadık olduğunu sanmak.
Oysa gerçek şudur:
O kişi sana değil…
Şartlara sadıktır.
Şartlar değiştiğinde,
sadakat de yön değiştirir.
Ve sen bunu “ihanet” sanırsın.
Ama sistem için bu…
Sadece bir güncellemedir.
Han
