Karşıtlık Teorisi

Batı Başkentlerinde üretilip başta Türkiye olmak üzere birçok ülke siyasetine ihraç edilen yeni bir strateji var.
Yeni siyasi teoremin adı Karşıtlık Teorisi
Batı ülkeleri kendi çıkarlarına aykırı düşünen, davranan iktidarların yerine kendilerine yakın muhalifleri ve partileri yönetime taşımak adına dolaşıma soktukları bu stratejik siyasi yöntemi kısaca şöyle aktarmak mümkündür.

“Düşmanımın Düşmanı, Dostumdur.
Bu strateji ülke siyasetinin geleceği adına büyük bir tuzaktır.
Çünkü Düşmanın düşmanını dost görmek öyle kabul etmek kısa vadede bir yarar getirse dahi o ülke içinde büyük bir kamplaşma ve sonrasında çatışmaya yol açacaktır.
Bu stratejinin fikir babaları başta ABD olmak üzere diğer batı düşünürleri iktidarı ele geçirmek isteyenlere Siyaseten ya da fikren muhalefet etmenin en büyük taktiklerini, karşıtlık üzerine tüm paradigmayı kurmalarını önerir.
Karşıtlık üzerine politika yapan hiçbir parti, lider, aslında siyasette alternatif iktidar olarak görülmez.
Zira karşıtlık geliştirilen bu siyasi taktikte O parti, karşıtı olan parti var oldukça hayatta kalabilir, muhalefet edebilir, ama asla onun yerine geçemez.
Karşıtlık teorisi aslında bir Anti Tezdir.
Bu bağlamda Bir tez değil de antitez olan fikirler de hiçbir zaman uzun ömürlü olamaz.
Bu fikirler de karşıtı olduğu fikir ortadan kalktığında yok olurlar.
Küresel siyasi tarih derinlikli incelendiğinde Dünyada yabancı bir ülkenin müdahalesiyle iş başına gelen hiçbir iktidarın kendi halkı tarafından benimsendiği görülmez
Başka ülkelerin yaptığı siyasi müdahaleler sonucunda operasyon yapılan ülkelerde Ya iç savaş çıkmış, ya demokrasileri diktatörlüğe dönüşmüş ya da çözümsüz siyasi krize ortaya çıkmıştır.
Öfke, Kin, İntikam odaklı, Düşmanlaştırılmış siyasetin sonu, düşmanının düşmanını dost edinmekle sonuçlanır.
Bu, öfke ve nefretin, mantığı ve aklı esir alması durumunu ortaya çıkarır.
Karşıtlık Teorisinin uygulandığını gösteren en güzel örnek Venezuela muhalefet lideri Guaido dur.
ABD ve Batı Dünyasının desteklediği Guaido, siyasi karşıtlığını öylesine merkezine oturtmuş ki, kendi devletine düşmanlık eden Amerika’yı dost olarak kabul etmek durumuna gelmiştir.
Önceki gün Guaido taraftarlarının yaptıkları bir gösteride, Amerikan bayrağı açmaları hazin bir durumdur.
Zira sinsice bu ülkeye ihraç edilen Maduro karşıtlığı, hepsinin gözlerini öylesine kör etmiş ki, başka bir ülkenin egemenlik haklarına müdahale etmesini normal görmelerine neden olmuş artık.
Venezuela muhalefeti, ABD ya da Avrupa sayesinde iktidarı ele geçirse bile, o ülkede asla huzura kavuşamayacak.
Türkiye’de Karşıtlık teorisini uygulamaya çalışan CHP’dir.
Çünkü CHP’ ye enjekte edilen fikir Ak Parti karşıtlığını perdeleyen Erdoğan Düşmanlığıdır.
Bu stratejiyi Özgür Özel o denli keskin bir halde kullanılıyor ki Erdoğan’ın düşmanı olan herkesle ittifak yapmayı, onlarla birlikte hareket etme doğal karşılanıyor.
Avrupa’da Türkiye düşmanı gruplar ve siyasetçilerle yakınlaşmalar, ‘düşmanınım düşmanı, dostumdur’ tuzağına düşen CHP aslında kendi geleceğini riske atıyor.