Ankara’mız İlk Bakışta Suskundur ama Zamanla kendine sadıktır. Ankara, kendini ilk görüşte sevdiren bir şehir değildir. Bu cümle, çoğu Ankaralının hayatında en az bir kez duyduğu ya da kurduğu bir cümledir. “Alışınca seviliyor” denir. Oysa bu ifade eksiktir. Ankara alışılan değil, keşfedilen bir şehirdir.
Bozkırın ortasında, denizden uzak, rüzgârı kuru, kışı sert… İlk gelen için biraz mesafeli, biraz soğuk, biraz fazla ciddi. Fakat bu ilk izlenim, yüzeyde kalan bir okumadır. Çünkü Ankara’nın ruhu gösterişte değil, derinliktedir.
Bu şehir bağırmaz. Reklam yapmaz. Göz kamaştırmaz. Ama kalır.





























